เรื่องน่าสนใจ
ค้นพบเส้นทางของคุณด้วยตัวคุณเอง ดูแลใจและพัฒนาจิตในสไตล์ที่ใช่สำหรับคุณ
ไฟสงคราม กับสายธารของการแพทย์เพื่อมนุษยธรรม
เมื่อมนุษย์กลุ่มหนึ่งมีความหวังถึงชีวิตที่ดีกว่าของตนเองและกลุ่ม มีความทรงจำของความทุกข์ ความโกรธ ความกลัว มีความโลภ อาฆาตแค้น และต้องการการยอมรับและเคารพในศักดิ์ศรีและอิสรภาพของความเป็นมนุษย์ของตนมากกว่าใคร และเมื่อคนกลุ่มนั้นมีจำนวนผู้คนและอาวุธมากพอ สงครามก็เริ่มขึ้น
พระจันทร์อันเป็นที่รักของพี่
“น้อง” คำนี้มีค่ามาก เพราะแม่บอกกับฉันมาตั้งแต่ยังเด็กว่า “ลูกต้องดูแลน้องให้ดี ไม่ว่าจะตอนนี้ที่แม่ยังมีชีวิตอยู่ หรือแม้แต่ตอนที่แม่แก่และจากไปแล้ว ลูกต้องรักน้องให้มากๆ เพราะลูกมีน้องแค่คนเดียว”
การจากลา…ส่วนประกอบสำคัญของชีวิต
เสียงเปิดปิดประตูห้องไอซียูดังขึ้นเป็นระยะ ทั้งทีมแพทย์ พยาบาล และญาติผู้ป่วยแต่ละเตียงมากหน้าหลายตา สลับกันเดินเข้าออกจากห้องอย่างระมัดระวัง ฉันนั่งสังเกตอยู่หน้าห้องนี้มาเป็นชั่วโมงแล้ว โดยมีแม่ของฉันนั่งอยู่ข้างๆ พวกเราไม่ได้ปริปากเลยตั้งแต่เดินออกจากห้องไอซียูเมื่อหลายชั่วโมงก่อน
กล่องรับการบ้าน เมื่อฉันฝันเปลี่ยนโลก โดยความสุขประเทศไทย x Roundfinger
มา “เปลี่ยนโลก” ไปด้วยกัน แบ่งปันประสบการณ์และการเรียนรู้ของเราได้ที่นี่!
เชื่อมเจนเชื่อมใจ กระบวนการทางสุขภาวะทางปัญญากับการเชื่อม Generation Gap ที่ขาดหาย
ในวงประชุมประจำเดือนกันยายนที่ผ่านมาของ ภาคียุทธศาสตร์สุขภาวะทางปัญญา ที่สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) และสำนักงานสุขภาพแห่งชาติ (สช.) ร่วมกันเป็นเจ้าภาพ เราตั้งโจทย์ “กระบวนการทางสุขภาวะทางปัญญากับการเชื่อม Generation Gap ที่ขาดหาย” เพื่อร่วมแหวกว่ายทางความคิดและความรู้สึกของเพื่อนมิตรหลากวัยในอ่างปลาออนไลน์
เพราะโลกนี้ไม่เคยหยุดหมุน
เรื่องและภาพ : ศิริกุล ไชยราช ความเปลี่ยนแปลงที่เห็นได้ชัดเจนในนาทีนี้คงหนีไม่พ้น ความปรกติใหม่ (New normal) ที่มาพร้อมกับโรคระบาดโควิด-๑๙ ทำให้ทุกคนต้องปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตของตนอย่างใหญ่หลวงไปอีกเนิ่นนาน
ที่มั่นสุดท้าย
“อีลูกกำพร้า…” ประโยคเดียดฉันท์รุนแรงที่เคยได้ยินจากในละคร พอเจอกับตัวเองในชีวิตจริงมันเจ็บแปลบอยู่กลางอกจนตีหน้าบอกความรู้สึกไม่ถูก
สาระสำคัญของการมีชีวิตอยู่ บทเรียนจากความพลัดพราก
กชกร ชิณะวงศ์ : เรื่อง คนเรามักมีเรื่องคาดไม่ถึง ไม่เว้นแม้แต่การลาจาก ทั้งจากเป็นและจากตาย ทุกชีวิตล้วนเสี่ยงต่อการพลัดพรากอย่างไม่อาจเลี่ยงได้ ฉันเองก็เช่นกัน
จากมหาบัณฑิตสู่ชีวิตชาวนาผู้ปลูกข้าวให้นกกิน
เรื่องและภาพ : “ร. อาทิตย์อุทัย” ข้าพเจ้าเดินไปยังท้องนาที่มีน้ำเจิ่งนอง มองไม่เห็นต้นข้าว เพราะเมื่อข้าวเริ่มงอก ฝนก็ตกแทบทุกวัน จนน้ำท่วมมิดยอดข้าว มหาบัณฑิตชาวนายืนมองน้ำเจิ่งนองด้วยดวงตาของคนที่เข้าใจโลกและชีวิต
