คำถามถึงความสุข

Q : ตั้งแต่วันที่พ่อกับแม่จากไป ทุกครั้งที่มีความสุข ก็จะเกิดความทุกข์เสมอ ว่าทำไม ท่านทั้งสอง ถึงไม่อยู่กับเราในเวลานี้ แล้วทำไมต้องเป็นเรา ที่ต้องเสียท่านทั้งสองไป ความทุกข์นี้มันทรมาน และไม่มีหนทางแก้ไขเลยรึครับ

A : ขณะที่เกิดความทุกข์ ให้คิดว่า ความทุกข์นี้ไม่ได้เกิดกับเราคนเดียว บุคคลมากมายในโลกนี้ต่างสูญเสียผู้ที่เขารัก ไม่ว่าจะเป็นคุณพ่อ คุณแม่ สามี ภรรยา บุตรชาย บุตรสาว ฯลฯ การสูญเสียและพลัดพรากไม่ได้เกิดกับเราเพียงคนเดียว

เคยมีนิทานทิเบตเรื่องหนึ่งที่เด็กหญิงคนหนึ่งสูญเสียพ่อแม่แล้วกลายเป็นขอทาน เธอโศกเศร้า เหงา ว้าเหว่ แต่วันหนึ่งมีลุงคนหนึ่งนำรูปพระโพธิสัตว์ผู้หญิงมาให้ แล้วบอกว่าให้คิดว่านี่คือคุณแม่ของเธอตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา เด็กหญิงก็รู้สึกมีความหวัง จิตใจไม่อ้างว้างเหมือนแต่ก่อน เพราะรับรู้ได้ว่าแม่ของเธอไม่ได้จากไปไหนแต่อยู่ในใจเธอเอง รูปพระโพธิสัตว์เป็นเพียงเครื่องเตือนใจ

อยากให้คุณคิดว่าแม้คุณจะเสียคุณพ่อคุณแม่ไป แต่ท่านไม่ได้ทิ้งคุณไปที่ใด ท่านดำรงอยู่กับคุณเสมอ  ให้นึกถึงสิ่งดีๆ ที่ท่านทำให้คุณและผู้อื่น แล้วให้ความรู้สึกซาบซึ้งในพระคุณมาแทนที่ความเศร้าเสียใจ อย่าปล่อยให้ความเศร้าเกาะกินจิตใจ นานวันเข้าความเศร้าจะทำให้เราเห็นโลกเป็นสีดำ และทำให้ขาดพลังชีวิต เมื่อมีเวลา อาจจะไปเลี้ยงอาหารให้เด็กๆ โดยเฉพาะเด็กกำพร้า เด็กยากจน ทำบุญให้คุณพ่อคุณแม่ที่จากไป เสียงหัวเราะของเด็กๆ จะนำความเบิกบานและความหวังมาให้ค่ะ

 

อ.กฤษดาวรรณ เมธาวิกุล

 

Do NOT follow this link or you will be banned from the site!