บทความรายเดือน:

สายใยความสุขในองค์กรแห่งการรับฟัง

พนักงานอาจจะไม่ได้คิดอย่างที่เราคิด

คำบอกเล่าของคุณณรงค์ ออศิริชัยเวทย์ CEO (ประธานบริหารสูงสุด) บริษัทยงเจริญศูนย์เครื่องเขียน ธุรกิจค้าส่งเครื่องเขียนของคนไทยเชื้อสายจีนที่อยู่คู่เมืองไทยมายาวนานกว่า 50 ปี โดยเติบโตมาในย่านสำเพ็ง ไชน่าทาวน์บางกอก และยังยืนหยัดต่อสู้ modern trade (ธุรกิจค้าปลีกสมัยใหม่) อย่าง Office Mate หรือ makro ได้ อ่านต่อ...

ทำทัวร์บนความชั่วคราว เบาใจเมื่อได้ส่งต่อ

คุณศุภกิจ ซื้อตระกูล ลูกศิษย์พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ เจ้าของศุภกิจทัวร์ ซึ่งเป็นทัวร์แนวธรรมะที่มีสโลแกนคุ้นหูว่า ‘คุณธรรมนำการท่องเที่ยว’ เมื่อเราขอเข้าไปสัมภาษณ์เขาเกี่ยวกับความสุขวงในเกี่ยวกับการทำงาน ก็ได้รับคำตอบอย่างตรงไปตรงมาจากเจ้าของทัวร์ว่า “พี่ก็ไม่ได้มีความสุขนะ ก็ไม่รู้นะว่าจะช่วยได้แค่ไหน แต่ก็ยินดีครับ” ต่างจากคำนิยมที่เราได้ฟังจากลูกทัวร์หลายๆ ท่านที่ไปร่วมทัวร์กับเขามา ที่ตอบเป็นเสียงเดียวกันว่ากลับมาด้วยรอยยิ้มและความอิ่มเอิบใจ อ่านต่อ...

ทำงานเพื่อรับใช้ เริ่มจากใจที่เพียงพอ

คุณธาดา เศวตศิลาจบปริญญาโท รัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และด้วยความบังเอิญที่หน่วยก้านดี หน้าตาดูขายของได้ จึงได้เริ่มชีวิตการทำงานด้านการขายและการตลาดในเครือปูนซีเมนต์ไทยอยู่ 7 ปี ก่อนมาเป็นตัวแทนจำหน่ายให้กับบริษัท IBM ซึ่งเป็นที่ฝึกการขายและการตลาดชั้นยอดสำหรับคุณธาดา ให้เป็นคนมีจิตวิญญาณที่อยากจะช่วยลูกค้าจริงๆ ทำให้ลูกค้าหลายๆ คนกลายมาเป็นเพื่อนกันในที่สุด จนปัจจุบันได้มาช่วยบริหารงานบริษัทในเครือซีพีและทรู คอร์ปเปอเรชั่น อ่านต่อ...

ความผาสุกในองค์กรแห่งการสร้างโอกาส

พอเรามาเน้นที่คน ถ้าเขาสามารถสงบใจได้ ยังไงเขาก็ทำสิ่งที่เป็นกุศล

ผู้บริหารหนุ่มบอกเราอย่างเรียบง่าย แต่ทว่าสายตาดูมุ่งมั่น เราได้มีโอกาสพูดคุยกับคุณเค ธรรมฤทธิ์ เอกสมิทธ์ ผู้บริหารหนุ่มไฟแรง วัยเพียง 30 ต้นๆ จากบริษัทเลิฟ ลีสซิ่ง จำกัด (Love Leasing) ซึ่งก่อนหน้านี้เพียงไม่กี่ปี ธุรกิจประสบกับสภาวะเกือบเจ๊ง ขาดทุนสะสมหลักร้อยล้าน ทำให้เขาและพี่ชาย (คุณเอกฤทธิ์ เอกสมิทธิ์) ต้องออกจากสายงานที่ร่ำเรียนมา เพื่อกลับมาบริหารธุรกิจของครอบครัว ให้กลับฟื้นคืนชีวิตขึ้นมาอีกครั้ง จนตอนนี้ก้าวเข้าสู่กำไรแปดหลักแล้ว อ่านต่อ...

เขียนเพจเพื่อเป็นหมอที่ดีและมีความสุข

คุณหมอนางงาม อาจารย์แพทย์จากมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นเจ้าของเพจเฟสบุ๊คที่ใช้ชื่อว่า ‘หมอนางงาม Beautiful Mind Doc’ คือผู้บอกเล่าให้เราฟังถึงความสำคัญที่ตั้งใจสร้างเพจนี้ขึ้นมา เธอขอให้เราเรียกเธอว่า ‘หมอนางงาม’ ตามชื่อเพจ แทนการกล่าวถึงชื่อจริง เพื่อประโยชน์ระยะยาวในการดูแลคนไข้ได้อย่างเต็มที่ ย้อนกลับไปหลายปีก่อน เธอมาเรียนต่อแพทย์เฉพาะทาง และด้วยผลงานถูกใจอาจารย์ เลยอยู่ต่อเพื่อเป็นอาจารย์แพทย์ประจำสาชาวิชา อ่านต่อ...

Ikigai คุณค่าของการมีชีวิตอยู่

คำบอกเล่าจากคุณพิม ณัฏฐ์ฐณิฏฐ์ ขำสุวรรณ์ ครีเอทีฟสาว อดีตนักปั้นมือทองผู้ปั้นศิลปิน ดารา นักร้องจากเวทีดังๆ อย่างเดอะ ว๊อยซ์ และผันตัวเองมาเป็นที่ปรึกษาและนักปั้นคนในองค์กรให้กับบริษัทเอกชนหลายแห่งด้วยกัน เธอเล่าให้เราฟังถึงเหตุการณ์ที่เปลี่ยนชีวิต เธอเคยรอดตายจากคลื่นยักษ์สึนามิในเมืองไทย บริเวณเขาหลัก จังหวัดพังงาเมื่อปี พ.ศ. 2547 จนกลับมาตั้งคำถามกับตัวเองว่า

ถ้าเราใช้ชีวิตราวกับวันนี้เป็นวันสุดท้าย เราจะทำอะไร

อ่านต่อ...

คืนความสุขให้องค์กรด้วย HRD 4.0

T.G.I.F (Thank God It’s Friday) วลีคุ้นหูที่เรามักพบเห็นในโลกโซเชียลมีเดีย โลกของคนทำงานที่ผ่านเช้าวันจันทร์มาอย่างยากลำบาก รู้สึกทนทุกข์ทรมานในการทำงานแต่ละวัน และได้แต่ภาวนาให้มันถึงวันศุกร์เสียที มันวนอยู่ในวงจรนี้ไปหลายเดือน จนหลายปี หลายคนโชคดีได้ออกมาทำงานที่ตนเองรัก แต่ก็อีกหลายคนที่ยังต้องทนทำงานในสิ่งที่ตนเองไม่ได้ชอบ เพียงเพื่อความอยู่รอดหรือรายได้ในการดำรงชีวิตตามธรรมดาที่ต้องกินต้องใช้ อ่านต่อ...

หัวใจอาสาหาบ้านให้สัตว์พักพิง

โก๋เอ็ม กิตติพงษ์ คำสาตร์ นักร้องแรปเปอร์วง Buddha Bless ผู้บอกว่า ถ้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับอาสาช่วยสัตว์บอกได้เลย พร้อมจะมาเสมอ ขยันมากกว่างานร้องเพลง งานศิลปะ เสียอีก อ่านต่อ...

สร้างสติ ชำระล้างกิเลสกับงานอาสา

ชมรมคนอาสา (Volunteer Club Thailand) คือ กลุ่มคนที่รวมตัวทำกิจกรรมอาสา คุณต๊ะ หัทยา อารีย์การเลิศ อดีตผู้บริหารบริษัท ทรู คอร์ปอเรชัน จำกัด (มหาชน) เป็นผู้เริ่มก่อตั้งชมรมขึ้นมาพร้อมกับเพื่อนๆ อีก 3 คน เริ่มตั้งชมรมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2552 มีสมาชิกชมรมหลายร้อยคน ร่วมอาสาทำกิจกรรมหลากหลาย อาทิเช่น ปลูกป่า ปลูกต้นไม้ ก่อสร้างทาสีอาคารโรงเรียน องค์พระพุทธรูป เจดีย์ในวัด ฝายกั้นน้ำในป่า เป็นต้น อ่านต่อ...

ธนาคารจิตอาสา ปันเวลา แชร์ความสุข

  หากเดินเข้าไปที่ธนาคารสักแห่ง เราย่อมต้องการทำธุรกรรมทางการเงินบางอย่าง เช่น ฝาก ถอน โอน จ่าย กู้ ทำบัตรเอทีเอ็ม ฯลฯ เรียกได้ว่าเป็นแหล่งรวมการตอบโจทย์ทางการเงินทุกๆ อย่างเลยก็ว่าได้ แต่หากอยากทำอะไรดีๆ อยากช่วยเหลือคนอื่น เห็นเหตุการณ์ภัยพิบัติแล้วอยากช่วย เราจะหาข้อมูลเหล่านี้ได้ที่ไหน อ่านต่อ...

ช่างภาพผู้ปิดทองหลังพระ

ครั้งหนึ่งเมื่อมีคนถามองค์ดาไลลามะว่า อะไรเป็นเรื่องที่ท่านรู้สึกแปลกใจมากที่สุดเกี่ยวกับมนุษยชาติ ท่านตอบว่า

มนุษย์เรานี้ ยอมสูญเสียสุขภาพเพื่อให้ได้เงินมา แล้วต้องยอมสูญเสียเงินตรา เพื่อฟื้นฟูรักษาสุขภาพ แล้วก็เฝ้าเป็นกังวลกับอนาคต จนไม่มีความรื่นรมย์กับปัจจุบัน ผลที่เกิดขึ้นจริงๆ ก็คือ เขาไม่ได้อยู่กับปัจจุบัน หรือแม้กระทั่งอยู่กับอนาคต เขาดำเนินชีวิตเสมือนหนึ่งว่าเขาจะไม่มีวันตาย และแล้วเขาก็ตายอย่างไม่เคยมีชีวิตอยู่จริง
อ่านต่อ...

ASA Market แหล่งรวมผู้คนหลากหลายให้เป็นหนึ่งเดียว

ASA มาจากคำว่า ‘อาสา’ คำที่รู้จักนิยมกันในปัจจุบัน การเสนอตัวเองเพื่อทำงานให้ผู้อื่น เพื่อช่วยเหลือโดยไม่ต้องการสิ่งตอบแทน แต่ทำไมถึงเป็น ASA Market คุณนก พัณนิดา คำสาตร์ ตัวแทนจากชมรมธนูโพชฌงค์จะมาเล่าเรื่องราวงานอาสานี้ให้ฟัง

ก่อนการมาเป็นตัวแทนบอกเล่าเรื่องราว ได้มีการร่วมสนทนากับเพื่อนๆ ที่ร่วมกันจัดงาน ASA Market ในเรื่องที่ได้ร่วมกันทำงาน เพื่อร่วมถ่ายทอดสิ่งที่ได้รับ แต่ละคนต่างทำงานและรับผิดชอบหน้าที่แตกต่างกันไป พบและเจอเหตุการณ์แตกต่างกัน แต่สิ่งที่เหมือนกันคือความสุข ได้เห็นในสิ่งเดียวกันคือ รอยยิ้มและเสียงหัวเราะ ตอนพูดคุยถึงเหตุการณ์วันทำงานช่วงนั้น
อ่านต่อ...

พี่เลี้ยงทางธรรมหัวใจเกินร้อย

จะด้วยพรหมลิขิตหรือธรรมจัดสรร ที่ทำให้การถูกไล่ออกจากโรงเรียนในวัยเด็กของคุณกะปอม จิรายุ แก้วพะเนาว์ ส่งผลให้เขามีโอกาสได้ทำงานเพื่อสังคม และทะนุบำรุงพระพุทธศาสนาให้สืบทอดสู่เยาวชนจากรุ่นสู่รุ่น

ตอนนั้นคิดว่าตัวเองโชคร้ายที่ช่วง ม.3 โดนไล่ออก…ทำให้มีข้อตกลงระหว่างผู้ปกครองกับทางผอ.โรงเรียน ว่าถ้าอยากเรียนต่อม.4 ที่เดิม ต้องไปบำเพ็ญประโยชน์บางอย่างเพื่อปรับปรุงตัว จนเป็นจุดเปลี่ยนให้เด็กชายกะปอมได้มาอยู่ที่ยุวพุทธ เตรียมบวชในโครงการสามเณรใจเพชร เพื่อเอาใบประกาศไปยื่นให้ทางโรงเรียน เป็นการการันตีว่ายอมเปลี่ยนแปลงตัวเอง และจะได้เรียนต่อในโรงเรียนชื่อดังที่เดิมต่อไป
อ่านต่อ...

ครอบครัวเข้าใจกัน คือรากฐานของความสุข

ชีวิตที่มีปริญญาถึงสามใบ แต่จัดการกับความรักความรู้สึกไม่ได้ เราจะมีไปทำไม

เสียงสะท้อนจากใจของอดีตวิศวกรหญิงที่ค้นพบเสียงเรียกร้องภายในว่าอะไรคือสิ่งที่ตัวเองค้นหามาตลอดชีวิต ครูณา อังคณา มาศรังสรรค์ ผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่ทิ้งทุนเรียนต่อดร.ประเทศญี่ปุ่น หลังจากรู้ว่าตัวเองมีพรแสนวิเศษ ในการเข้าใจความสัมพันธ์ของเด็กๆ ที่เกิดขึ้นกับพ่อแม่ มากกว่างานที่ทำในสายวิชาชีพ อ่านต่อ...

สุขร่วมกันด้วยฉันทามติ

หากมองเรื่องทีมเวิร์คเป็นเรื่องที่สำคัญในการสร้างองค์กร ชุมชน หรือแม้แต่ครอบครัวที่ดีนั้น หลายๆ ครั้งเรามักมองหาวิธีว่าทำอย่างไรให้เกิดทีมเวิร์คที่ยั่งยืนได้ วันนี้ได้มาสัมภาษณ์กลุ่มหนึ่งที่มีชื่อว่า ‘สายแข็งบุรี’ มีเทคนิคและเครื่องมือในการสร้างทีมแบบง่ายๆ ที่เรียกว่า Consensus แปลว่า ฉันทามติหรือมติเป็นเอกฉันท์ อ่านต่อ...

สื่อสารอย่างสันติ เริ่มจากเข้าใจตัวเอง

  ในขณะที่คุณเพิ่งกลับบ้านมาเหนื่อยๆ กลับมาเห็นน้องสาวของคุณกำลังนอนดูคลิป ขนมและข้าวของวางกระจัดกระจาย คุณเซ็งสุดๆ เลยพูดไปว่า “แกนี่ วันๆ จะไม่ทำอะไรเลยใช่ม่ะ เอาแต่ติ่งเกาหลี” น้องหันขวับ ตาเขียวปั้ด แล้วพายุน้อยๆ ก็เริ่มขึ้น... แต่ถ้าคุณได้รู้จักศาสตร์หนึ่งที่ชื่อ ‘การสื่อสารอย่างสันติ’ (Nonviolent Communication : NVC) การสื่อสารของคุณอาจจะเปลี่ยนไปก็ได้ ลองย้อนฉากเมื่อกี้ใหม่ดูนะ อ่านต่อ...

ฟังด้วยใจไขชีวิต

‘ชีวิตบางครั้งต้องใช้ความกล้าที่จะพูด แต่ต้องใช้ความกล้ามากกว่าที่จะฟัง’ ธรรมชาติสร้างมนุษย์ให้มีสองหูเพื่อฟังและหนึ่งปากเพื่อพูด เป็นสมดุลที่ถูกจัดสรรไว้อย่างลงตัว นักฟังบอยด์ คุณ กิตติชัย วิชัยดิษฐ วิศวรหนุ่มผู้ผันตัวเองมาเป็นนักฟังเชิงลึก มาเล่าประสบการณ์ที่ได้ออกไปฟังผู้คน ทุกเพศ ทุกวัย หลากหลายอาชีพถึง 10,000 ชั่วโมง จนเข้าถึงแก่นของการ ‘ฟังด้วยใจ’ ในที่สุด อ่านต่อ...

โอบกอดต้นไม้ใจเป็นหนึ่ง

ผู้คนมากมายให้นิยามตัวเองว่าเป็นคนรักต้นไม้เพราะชอบเดินดูต้นไม้ มีความสุขกับการปลูกการดูแลต้นไม้ หรือแม้แต่พูดคุยเปิดเพลงเล่นดนตรีให้ต้นไม้ฟัง แต่จะมีกี่คนที่เดินเข้าไปโอบกอดต้นไม้และได้สัมผัสกับความรู้สึกบางอย่างที่เกิดขึ้นกับตัวเอง หากให้บรรยายถึงความรู้สึกก็คงเป็นไปได้ยาก เช่นเดียวกับพี่ไก่ พรพีชา ธำรงวินิจฉัย บุคคลที่จะมาเล่าประสบการณ์ความเชื่อมโยงระหว่างตนเองกับต้นไม้และธรรมชาติให้เราฟัง พี่ไก่นักร้องประสานเสียงรุ่นแรกแห่งวงด้วงแมงแสดงธรรม และเป็นคุณแม่ผู้น่ารักของลูกชายทั้ง 2 คน อ่านต่อ...

สวรรค์บนดิน สวรรค์ในใจ

เราเป็นลูกชาวไร่ชาวนา ที่ได้เห็นสภาพแวดล้อมอุดมสมบูรณ์มาก เมื่อเทียบกับทุกวันนี้ ก็เหมือนกับสวรรค์ เราเห็นสวรรค์ตรงนั้น แล้ว 40 ปีต่อมาเราอยู่กับนรก เราจะอธิบายให้คนรุ่นหลังฟังได้อย่างไร เพราะพวกเขาไม่เคยเห็นป่าและธรรมชาติที่สมบูรณ์ - ครูบาสุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์ ปราชญ์ชาวบ้านแห่งมหาชีวาลัยอีสาน
อ่านต่อ...

สวนผักกลางเมือง เพื่อการพึ่งพาตนเองอย่างมีความสุข

น้องฝ้ายคนเมืองยุคใหม่ที่มีชีวิตในวัยเด็กจนถึงวัยสาวแตกต่างจากเพื่อนๆ ที่มีวิถีชีวิตในกรุงเทพ เพราะตั้งแต่จำความได้ พ่อก็บอกว่าให้บริโภคอาหาร เครื่องใช้ที่ไร้สารเคมีตั้งแต่เด็กๆ จนบางครั้งลงไปนอนเลียพื้นเป็นประจำ เพราะคุณแม่ใช้น้ำยาทำความสะอาดบ้านจากธรรมชาติ แม้แต่ของเล่น ของใช้ในบ้านต่างๆ คุณพ่อทำมันขึ้นมาเองกับมือทั้งหมด วันเสาร์อาทิตย์แทนที่จะไปเที่ยวเล่น น้องฝ้ายกลับมาช่วยคุณพ่อทำงานในสวนที่บ้าน จึงคุ้นชินกับการเล่นดิน จับไส้เดือนเล่นตั้งแต่เด็กๆ ทุกๆ อย่างเริ่มต้นเพราะคุณพ่อสนใจและตระหนักเรื่องนี้มากๆ ตอนที่มีลูก ใส่ใจเรื่องสุขภาพ จนเริ่มหันมาทำอย่างจริงๆ จังๆ อ่านต่อ...

ฟื้นพลังชีวิตผ่านนิเวศภาวนา

ชีวิตคืออะไร คนเราเกิดมาทำไม เป้าหมายของชีวิตที่แท้จริงควรเป็นอย่างไร หลากหลายคำถามเกี่ยวกับชีวิตและจิตวิญญาณ บางคนคงไม่สนใจที่จะตามหาคำตอบ แต่ไม่ใช่สำหรับคุณณัฐฬส วังวิญญู กระบวนกรด้านจิตวิญญาณท่านนี้ เพราะมีคำถาม จึงออกเดินทางเพื่อค้นหาคำตอบ อ่านต่อ...

ทำไร่ได้ธรรม

เริ่มต้นแบบ ‘เกษตรมั่วซั่ว’ คือลงมือทำไปก่อนเพราะถ้ามัวแต่หาข้อมูลซึ่งมีอยู่มากมายจนศึกษาไม่มีวันหมด ก็อาจจะยังไม่ได้ลงมือทำมันเลย ทำให้ไร่อยู่ดีมีสุขกลายเป็นเหมือนสวนสนุก ที่ได้มาปลดปล่อย ได้พัฒนาตัวเอง ได้ลองผิดลองถูกลองมั่วลองใหม่ เจอทั้งทุกข์และสุขมาตลอดระยะเวลาเกือบ 10 ปี ดอกผลที่ได้จึงไม่ใช่แค่พืชผักผลไม้ให้เก็บกิน แต่เป็นธรรมะที่ค่อยๆ งอกงามขึ้นกลางใจและเรื่องราวดีๆ จากประสบการณ์จริงเพื่อส่งต่อให้ผู้อื่นทั้งคนรอบตัวชุมชนและส่วนรวม อ่านต่อ...

จิตเปิดกว้างขณะจัดดอกไม้

‘เราจัดดอกไม้ หรือดอกไม้จัดเรา’ ใครหลายคนอาจเคยจัดดอกไม้กันมาบ้าง และสิ่งที่ต้องการจากการจัดดอกไม้คงหนีไม่พ้นได้แจกันดอกไม้ที่สวยงามถูกใจทั้งผู้จัดและผู้พบเห็น แต่มีอยู่ท่านหนึ่งที่บอก ‘ยิ่งจัดความสวยยิ่งไม่มี ยิ่งจัดรูปแบบก็ไม่สำคัญ’ อ่านต่อ...

ศิลปะแห่งการเคลื่อนไหว ท่วงทำนองแห่งการตื่นตัวภายใน

ยูริธมี (Eurythmy) หรือศิลปะแห่งการเคลื่อนไหว เป็นศิลปะแขนงหนึ่งใน ‘ศิลปะด้านใน’ ทั้ง 7 ซึ่งเปิดเผยกฎเกณฑ์และโครงสร้างภายในของภาษาพูดและดนตรี โดยดร.รูดอร์ฟ สไตเนอร์ (Rudolf Steiner) ผู้คิดค้นหลักมนุษยปรัชญา (สัจธรรมแห่งการเป็นมนุษย์) ยูริธมีช่วยจัดระเบียบและสร้างสัมพันธ์ทั้งร่างกายและจิตวิญญาณระดับต่างๆ รวมถึงส่งเสริมให้เกิดความตระหนักรู้ทั้งในด้านความคิด ความรู้สึก และการกระทำ ซึ่งจะทำให้ผู้ปฏิบัติค้นพบความดี ความงาม ความจริงในตน อ่านต่อ...

ฝีเข็มแห่งความสุข

หากใครเคยไปตลาดนัดสวนจตุจักรแถวหลังธนาคารกรุงเทพฯ จะเห็นกลุ่มคนนั่งเย็บผ้าและพูดคุยกันอย่างออกรส พร้อมเสียงหัวเราะดังเป็นระยะๆ อยู่ข้างร้านขายของเก่าที่มีสินค้าทำมือห้อยเรียงรายให้ลูกค้าได้เลือกหลากหลาย ของแต่ละชิ้นนับได้ว่ามีความพิเศษอยู่ในตัว ไม่เคยเห็นที่ไหน แถมยังมีคนเย็บผ้าเทคนิคแบบโบราณให้ได้ดูกันสดๆ อ่านต่อ...

ใจโล่งโปร่งสบายด้วยการยิงธนู

หลายๆ คนที่เคยเห็นแคตนิส เอเวอร์ดีน จากภาพยนตร์เรื่อง The hunger game อาจจะรู้สึกได้ถึงความเท่ ความแข็งแกร่ง และความเก่งกาจของเธอในการต่อสู้ แถมยังมีอาวุธคู่กายเป็นธนูอีกด้วย ในปัจจุบันธนูได้กลายเป็นกีฬาระดับโลกที่น่าสนใจ และทำให้คนหันมาเริ่มเรียนรู้กีฬายิงธนูนี้กันมากขึ้น เรามักรู้จักธนูในฐานะของอาวุธชนิดหนึ่ง ที่มักใช้ในศึกสงครามตั้งแต่โบราณ หรือใช้ในการล่าสัตว์ และบุคคลที่เราจะพาทุกท่านมาพบในวันนี้ เธอเป็นนักยิงธนู คุณโบว์กี้ วิศรุตา ผลนิยม ประธานชมรมธนูโพชฌงค์ แต่เธอบอกว่าเธอไม่ใช่นักกีฬา เพราะไม่ได้ลงแข่งในรายการใดๆ แต่ธนูนี้ฝึกไว้เพื่อเจริญสติ อ่านต่อ...

เข้าใจตนเองผ่านศิลปะการแสดง

‘ศิลปะการแสดงเป็นวิชาที่ทุกคนควรเรียนรู้’ คุณหลุยส์ กฤษณ์ สงวนปิยะพันธ์ หนึ่งในผู้ก่อตั้ง Blind Theater ได้อธิบายให้เราได้เข้าใจถึงเนื้อในที่แท้จริงของคำว่าศิลปะการแสดงที่เป็นมากกว่าแค่การแสดง เส้นทางการแสดงของคุณหลุยส์ มาจากการจับพลัดจับผลูได้เข้าเรียนในสาขาวิชาศิลปะการแสดง มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ จากการที่ค้นหาตนเองในสิ่งที่คิดว่าจะทำอะไรดี จนมาวันนี้ วันที่คุณหลุยส์คิดที่จะนำสิ่งที่ได้เรียนรู้มา ไปทำประโยชน์เพื่อคนอื่น อ่านต่อ...

สนทนาค้นหาความเข้าใจ วิถีไดอะล็อก

บางคนที่เคยเข้าวง ‘ไดอะล็อก’ อาจรู้สึกว่า ก็แค่ตั้งวงสนทนา โดยนั่งล้อมกันเป็นวงกลมเท่านั้น แม้การไดอะล็อกส่วนใหญ่ เราจะนิยมนั่งล้อมพูดคุยเป็นวงกลม ไม่ว่าจะนั่งกับพื้นหรือเก้าอี้ก็ตาม แต่นั่นเป็นเพียง ‘รูปแบบภายนอก’ เท่านั้น เรียกได้ว่ายังห่างไกลกับ ‘ความพิเศษ’ ของกระบวนการไดอะล็อกอยู่มากทีเดียว ก่อนที่เราจะเริ่มเข้าสู่กระบวนการสนทนาแบบไดอะล็อก สิ่งสำคัญอย่างยิ่งคือต้องแยกแยะ ‘ความแตกต่าง’ ระหว่างการสนทนาไดอะล็อก กับการสนทนารูปแบบอื่นๆ ในหนังสือ The Magic of Dialogue (2001) โดย Daniel Yankelovich ได้ให้แนวทางการแยกแยะไว้เป็นหลักการพื้นฐาน 3 ประการด้วยกัน  อ่านต่อ...

สถาบันโพชฌงค์ จุดเริ่มต้นสู่ความสุขวงกว้าง

ผมมองความสุขวงใน เหมือนการโยนก้อนหินลงไปในน้ำ เกิดเป็นระลอกน้ำเล็กๆ แล้วก็แผ่ขยายวงกว้างออกไป เริ่มจากตัวเราเองตอนที่มาสอนหรือมาเรียนก็เป็นความสุขเล็กๆ ของเรา และขยายเป็นความสุขวงใหญ่ของกลุ่มคนที่มาเรียนด้วยกัน ท้ายสุดมันก็สะท้อนออกไปเมื่อเรานำความรู้นี้ออกไปใช้ข้างนอก วงความสุขของเราก็จะใหญ่ขึ้น
นี่คือทัศนคติเปื้อนยิ้มของคุณธนาทัศน์ เส็งชา ผู้อำนวยการสถาบันโพชฌงค์ สถาบันที่ยกให้ความสมดุล ความสมบูรณ์ ความมีคุณค่า และความเบิกบานเป็นคุณค่าหลักขององค์กร อ่านต่อ...

มา ‘ดูใจ’ กับเราไหม

ดีมาก ขอบคุณ สำหรับวงสนทนาดีๆ ขอบคุณสำหรับ Present perfect มาแล้วรู้สึกสบายใจ บางอย่างก็ abstract (นามธรรม) มาก แต่ดีใจมากๆ กับพี่ๆ น้า ดีใจที่ได้เจอกับทุกๆ คน ขยายโลกของหนู Thanks for Quality time ka (เวลาดีๆ)
เรายังจำวันแรกที่พวกเรารวมตัวกันได้ดี พวกเราเป็นกลุ่มเพื่อน 5 คนที่ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะมาเป็นเพื่อนกันได้ ด้วยภูมิหลังที่ต่างกันจนไม่คิดว่าจะวนมาเจอกันได้ ไม่ว่าจะเป็น ไหม นักกายภาพบำบัดอิสระ ตั้ม วิศวกร ตุ๊กตา อาจารย์สอนนาฏศิลป์ แพรวและจี้ ผู้ประกอบการเพื่อสังคมที่ใช้ชีวิตวนอยู่กับการพาเยาวชนต่างชาติมาลงชุมชน แต่พวกเราก็วนมาเจอกันได้ด้วยการเรียนปริญญาโทด้วยกันที่คณะจิตตปัญญา มหาวิทยาลัยมหิดล คณะเล็กๆ ที่ไม่ค่อยมีคนรู้จัก แต่เป็นแรงบันดาลใจสำคัญในการรวมกลุ่มดูใจขึ้นมา อ่านต่อ...

“จริยศิลป์” ศิลปะและสุนทรียะเพื่อการภาวนา

ชายชราวัย ๖๘ ปี เข้ามาจัดวางอุปกรณ์ต่างๆ สำหรับการเรียนศิลปะ เหล่านักเรียน เดินไปรอบๆ ด้วยความตื่นเต้น เมื่อจัดวางเสร็จเรียบร้อยก็อธิบายสั้นๆ ถึง การลอกลาย ตามอย่างลายครู ที่นอกจากอาศัยความนิ่งของมือแล้ว ยังต้องอาศัยความนิ่งของใจด้วย โดยไม่ได้บรรยายอะไรมากก็ให้ลูกศิษย์ทั้งหลายลงมือ ระหว่างนี้สิ่งที่อาจารย์ชวนคุยชวนทำไม่ใช่เรื่องของการวาดภาพ แต่เป็นการให้ทุกคนย้อนมองตนเอง พูดคุย และตั้งข้อสังเกตบางอย่างระหว่างที่ลูกศิษย์กำลังวาดภาพอย่างขะมักเขม้น อ่านต่อ...

DIY Your Heart คู่มือออกแบบความสุขด้วยตนเอง

  ร่างกายต้องการน้ำ อากาศ และปัจจัยสี่ ส่วนจิตใจต้องการความสุข หากขาดน้ำ อากาศ และปัจจัยสี่ ชีวิตอยู่ไม่ได้ฉันใด หากขาดความสุข ก็ไม่อยากมีชีวิตอยู่ฉันนั้น คนจำนวนมากแม้มีทรัพย์สินเงินทองมากมาย แต่เมื่อหาความสุขไม่พบ ก็หมดกำลังใจในการมีชีวิต และเลือกที่จะจากโลกนี้ไป อ่านต่อ...

เพลงสร้างสุขปลุกความสร้างสรรค์

งานวิจัยพบว่าเพลงที่ทำให้คุณมีความสุขจะช่วยปลุกความคิดที่หลากหลายได้ดี ทำให้เราได้ไอเดียและหาทางออกให้กับปัญหาได้ นักจิตวิทยาศึกษาผู้ร่วมทดลอง 155 คน อายุช่วงปลายวัยรุ่น พบว่าความคิดของพวกเขาสัมพันธ์กับเพลงที่เขาฟัง เมื่อพูดถึงความคิด  นักวิจัยแบ่งความคิดที่ใช้ในการแก้ปัญหาออกเป็นสองแบบ คือ การคิดแบบลู่เข้า คือ การเอาทางเลือกต่าง ๆ มาประเมินหาคุณค่าและหาสิ่งที่ดีที่สุด เป็นวิธีที่เราใช้ในการจดจ่อกับบางสิ่ง เมื่อเรามีข้อมูลในหัวแล้ว และต้องการข้อสรุปที่ดีที่สุด ส่วนการคิดแบบแตกออก คือ การคิดเพื่อหาโอกาส ความเป็นไปได้ใหม่ๆ การเปิดใจ การฝันเฟื่องถึงไอเดียใหม่ ๆ หรือต่อความคิดในแง่มุมใหม่ ๆ จากที่มีอยู่แล้ว อ่านต่อ...

เก็บความสุขไว้ในธนาคารใจ

หากเราอยากจะเก็บเงินไว้ใช้พรุ่งนี้ มะรืนนี้ หรือ 10-20 ปีหลังจากนี้ เราจะไปที่ธนาคาร เลือกสถาบันที่มั่นใจที่สุด ดอกเบี้ยดีที่สุด เพื่อเก็บไว้ได้อย่างอุ่นใจ ดอกผลก็ไม่ต้องกังวล เพราะวันหนึ่งย่อมงอกเงยขึ้นมาอย่างแน่นอน แต่ความสุขในชีวิตเราล่ะ หากเราจะเก็บไว้ใช้พรุ่งนี้ มะรืนนี้ 10-20 ปีหลังจากนี้เราจะเก็บไว้ได้ที่ไหนกัน ดอกผลมันจะงอกเงยไหม สิ่งนามธรรมที่เรียกว่า ความสุข’ นั้นเป็นยอดปรารถนาของมนุษย์ทุกผู้คน แต่ดูเหมือนว่าจะเป็นของที่เก็บไว้ไม่ได้เอาเสียเลย มีมาได้แป๊บๆ แล้วก็หายไป หายไวกว่าแดดร้อนๆ ตอนเที่ยงวันเสียอีก อ่านต่อ...

ศิลปะเชิงเข้าใจตัวเอง เพื่อพบความสุขในสิ่งที่คุณมี

เราเคยเดินในทางที่ไม่ใช่เสียทีเดียวแล้วพอเรามาเจอทางที่ใช่จริงๆ เราก็อยากบอกว่าทางนี้ดีกว่า ได้ผลมากกว่า ใกล้กว่า พอได้ผล คนก็ได้ประโยชน์
ครูป่านแห่งศรศิลป์เริ่มต้นงานศิลปะจากความชอบในวัยเด็ก เส้นทางชีวิตคลุกคลีอยู่กับการวาดรูปและความสุขที่ได้จากการวาดรูป ช่วงแรกๆ เมื่อไม่พอใจก็มาวาด รู้สึกขาดก็วาดเพิ่ม หลงใหลรูปที่วาด วาดเพื่อความพอใจ วาดเพื่อเติมเต็มตนเอง อ่านต่อ...

โรงเรียนที่ดีจะสอนให้เป็นคนดีและมีความสุข

อาจารย์ยักษ์ ดร.วิวัฒน์ ศัลยกำธร ได้นิมนต์หลวงพ่อสังคม ธนปัญโญ ผู้มีองค์ความรู้ในการจัดการศึกษามาร่วมก่อตั้งโรงเรียนปูทะเลย์มหาวิชชาลัยขึ้นที่อำเภอบ้านบึง จังหวัดชลบุรี เพื่อเป็นต้นแบบในการจัดการศึกษาให้แก่นักเรียนและเยาวชนผ่านการเรียนรู้และลงมือทำจริงตามศาสตร์พระราชา หลวงพ่อเชื่อว่าการศึกษาที่เป็นสัมมาทิฐิมีความเห็นถูกต้องตามมรรค 8 เท่านั้นที่จะสามารถเปลี่ยนแปลงโลกนี้ได้ เริ่มจากการมีความเห็นที่ถูกต้อง ก็จะมีความคิดที่ถูกต้อง และอาชีพที่ถูกต้อง มีศีลธรรม ไม่เอารัดเอาเปรียบคนอื่น ทุกวันนี้เรามีโรงเรียนหรือมหาวิทยาลัยที่สอนให้คนมีศีลธรรมบ้างไหม การเรียนการสอนของระบบการศึกษาทุกวันนี้สร้างคนให้เป็นคนเก่ง เก่งและฉลาดแต่ด้านทฤษฎี แต่ไม่รู้วิธีลงมือทำ (learning by doing) อ่านต่อ...

พลิกความขัดแย้ง เปลี่ยนแปลงชีวิต

ใครหลายคนอาจเคยเจอความขัดแย้งในที่ทำงานหรือในครอบครัว หลายครั้งเมื่อเกิดปัญหา ทุกฝ่ายจะปกป้องตัวเอง ไม่เปิดใจกัน มีคลื่นใต้น้ำ อยู่ร่วมกันแบบมีกำแพง แบ่งพรรคแบ่งพวก แต่ละคนต่างมีมุมมอง ความคิด สไตล์การทำงานที่แตกต่างกัน ยิ่งคนต่างรุ่นยิ่งคุยกันได้ยาก ทำให้การใช้ชีวิตร่วมกันเต็มไปด้วยอุปสรรคปัญหา จริงๆ แล้วนั้น ความไม่เข้าใจกันอาจเริ่มต้นมาจากเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่เราไม่เข้าใจมุมมองของอีกฝ่าย และตัวเราเองก็ไม่รู้ว่าจะรับมือเรื่องเหล่านั้นได้อย่างไร บางคนยอมให้เรื่องมันจบๆ ไป แต่ก็มานั่งทนทุกข์เอง หรือไม่ยอมลดราวาศอกเพราะคิดว่าสิ่งที่เสนอดีที่สุดสำหรับทุกฝ่าย อ่านต่อ...

ประโยชน์สุขจากงานพิธีกรเวทีชุมนุมนักอ่าน

คุณแชมป์ โสภณ บุญรัตนกิจ หนึ่งในผู้เข้าร่วมกิจกรรมชุมนุมนักอ่าน (Reader club) ที่ได้รับโอกาสจากอาจารย์ ดร.วรภัทร์ ภู่เจริญ ให้เป็นพิธีกรเวทีชุมนุมนักอ่าน ซึ่งมีการรวมตัวกันของกลุ่มคนผู้รักการอ่านมาร่วมกันแลกเปลี่ยนเรียนรู้เรื่องราวที่ตกผลึกจากหนังสือแต่ละเล่ม โดยบรรยากาศของกิจกรรมจะมีแขกรับเชิญผู้รักการอ่าน ร่วมสนทนากันบนเวทีเล่าถึงวรรคตอนที่ประทับใจในหนังสือที่ชมรมคัดเลือกมาในเดือนนั้นๆ อ่านต่อ...

บำบัดสังคมแห่งความทุกข์ บำรุงสุขภายใน

เวลาพูดถึง ‘ความสุขภายใน’ หรือ ‘ความสุขที่แท้จริง’ เรามักคิดถึงความสุขของตัวเอง คนสักคน คู่สักคู่ หรือบ้านสักหลัง แต่หากมองให้กว้างกว่านั้น ความสุขของสังคมทั้งสังคมจะมาจากไหน แค่เปิดข่าวเช้าขึ้นอ่าน เลื่อนหน้าข่าวในเฟสบุ๊ค เราอาจเห็นข่าวผู้บริหารบ้านเมืองฉ้อฉล การริเริ่มโครงการขนาดใหญ่ที่ไม่สนใจสิ่งแวดล้อม การทุจริตคอรัปชั่นที่แสนหน้าด้าน การลิดรอนสิทธิเสรีภาพผู้คน การอุ้มฆ่าคนชนเผ่า ฯลฯ เมื่อมองไปรอบๆ บ้าน เราก็เห็นบริษัทใหญ่กำลังสร้างตึกสูงโดยไม่สนใจชุมชนและวิวทิวทัศน์ที่พึงเป็นของทุกคน คนที่อยู่ในสลัมหลังตึกก็อยู่กันอย่างแออัดและยากจน ลูกหลานของเรากำลังขะมักเขม้นเตรียมสอบจนเครียดแทบบ้าฯลฯ อ่านต่อ...

นำพากระบวนการเรียนรู้ ผู้ปลุกปลูกความรู้ในผู้คน

กระบวนกร (Facilitator) คือ ผู้นำพากระบวนการเรียนรู้ เพื่อให้เกิดชุดความรู้ใหม่ขึ้นจากภายในจิตใจของผู้เรียนเอง ชุดความรู้ใหม่นั้นอาจหมายถึง มุมมองใหม่ ความหมายใหม่ ความรู้สึกใหม่ ความคุ้นชินใหม่ กระบวนทัศน์ใหม่ หรือกรอบความเชื่อใหม่ องค์ประกอบสำคัญของการนำพากระบวนการเรียนรู้โดยกระบวนกรคือ การสร้างพื้นที่ปลอดภัยในการเรียนรู้ และการสร้างบรรยากาศแห่งการเรียนรู้ร่วมกัน อ่านต่อ...

นักโฆษณาหัวใจตื่นรู้

หัวใจคุณเริ่มรู้สึกตั้งแต่เมื่อไหร่ว่าชีวิตเราไม่พึงมีชีวิตแค่ กิน ดื่ม หลับ นอน หาเช้ากินค่ำ แล้วก็ตายจากไปเท่านั้น ธรากร กมลเปรมปิยะกุล หรือ พงศ์ เริ่มรู้สึกเช่นนี้ขณะอยู่ในวัยทำงาน เขาทำงานเป็นก๊อปปี้ไรเตอร์ (คนเขียนคำโฆษณา) ในบริษัทโฆษณาขนาดใหญ่ จากคนทำงานรุ่นเล็ก อายุงานก็ผลักให้เขาเป็นหัวหน้าคน วันหนึ่งแม่เขาป่วยเป็นมะเร็ง หลังจากนั้นเขาและภรรยาที่รักกันแต่มีนิสัยแตกต่างกันมากก็ทะเลาะกันครั้งใหญ่ ในขณะนั้นภรรยาของเขากำลังตั้งท้องแก่ ทำให้เขากลับมาถามตัวเองว่า แล้วเราจะอยู่ด้วยกันสามชีวิตอย่างไรในอนาคต สามเหตุการณ์นี้กลายเป็นจุดเปลี่ยนใหญ่ให้เขากลับมาระลึกว่า ไม่ว่ากิน ดื่ม หลับ นอน หาเช้ากินค่ำได้ดีแค่ไหน ‘ความทุกข์’ ก็ไม่เคยละเว้นมนุษย์คนใดเลย อ่านต่อ...

เตรียมเดินทางครั้งสุดท้าย เผชิญความตายอย่างมีความสุข

คุณวรรณา จารุสมบูรณ์ อดีตพยาบาลโรงพยาบาลรามาธิบดีเล่าถึงประสบการณ์การสูญเสียคุณพ่อ ซึ่งเธอได้พบว่าวิชาชีพพยาบาลไม่ได้มีส่วนช่วยหรือเตรียมความพร้อมให้กับเธอในช่วงเวลาดังกล่าว แต่ในความเคว้งคว้างนั้นบุคคลแปลกหน้าหลายคน ไม่ว่าจะเป็นพยาบาลที่อยู่ในวอร์ดที่ยอมผ่อนปรนให้โอกาสได้อยู่กับคุณพ่อในช่วงเวลาสุดท้าย หรือญาติคนไข้เตียงข้างๆ ที่คอยห่วงใยและเข้ามาสวมกอดในช่วงเวลาที่คุณพ่อจากไป สิ่งเหล่านี้เป็นความประทับใจ เป็นความตื้นตันใจ ที่ได้สัมผัสกับความเมตตาของบุคคลแปลกหน้าที่เข้ามาเกื้อกูล ณ ช่วงเวลาที่เธออยู่ในช่วงที่ยากของชีวิต ซึ่งจุดประกายและแปรผันเป็นกำลังใจที่อยากจะส่งต่อความรู้สึกดีๆ เหล่านั้นไปยังผู้ที่ต้องพบเจอกับความรู้สึกพลัดพรากในช่วงหนึ่งของชีวิต นั่นคือจุดกำเนิดของโครงการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายแบบประคับประคอง (Palliative Care) อ่านต่อ...

ดึงศักยภาพสู่ความสุขด้วย Coaching with love

วันนี้เราได้มีโอกาสมาสัมภาษณ์คุณเบญ เบญจพร สุกใส เกี่ยวกับหลักการ Coaching with love ก่อนที่เราจะเรียนรู้ว่า Coaching with love คืออะไร อ่านต่อ...

ขบถเรียน ห้องเรียนปฏิวัติการเรียนรู้

  ‘ห้องเรียน’ สถานที่สี่เหลี่ยมที่เราออกจากท้องแม่มา 3-4 ปีก็ถูกลากจูงเข้าไปนั่ง วันแรกๆ อาจจะร้องไห้กระจองอแง แต่เมื่อเรียนรู้กับมันหลายปีก็เริ่มชินชา บางคนสนุกกับมัน ในขณะที่บางคนก็แค่เรียนให้มันจบๆ ไป อาจเป็นเพราะหลายครั้ง ‘การเรียน’ พูดเรื่องที่ไกลจากตัวเรา ทั้งที่จริงๆ แล้วโลกนี้มีอะไรน่าเรียนมากมาย เราอาจไม่อยากรู้การถอดล๊อกกาลิทึ่ม แต่อาจอยากรู้วิธีการทำบัญชีและออมเงิน เราอาจไม่อยากเรียนการทำเงื่อนพิรอด แต่เราอยากรู้ว่าอะไรที่ทำให้เราผูกสัมพันธ์กับคนอื่น เราอาจไม่อยากเก็บหน่วยสาระรายวิชา แต่เราอยากเก็บซากความทรงจำที่พังทลาย ฯลฯ อ่านต่อ...

ความสุขลงตัวเมื่อเจอจุดสมดุล

ธันวา พงษ์วุฒิประพันธ์ นักออกแบบผู้คร่ำหวอดในวงการออกแบบตราสินค้าและภาพลักษณ์บรรจุภัณฑ์ ให้กับสินค้าชี่อดังหลากหลายในนามบริษัท FiF House ผ่านการเดินทางบนเส้นทางนักออกแบบมาแล้วกว่า 20 ปี จนเริ่มตกผลึกความคิด เข้าใจแก่นของอาชีพนักออกแบบ และนำมาถ่ายทอดผ่านบทสนทนาในวันนี้ อ่านต่อ...

อบขนมด้วยรัก ส่งความสุขด้วยใจ

ตอนนั้นปีพ.ศ.2551 ภรรยาผมได้รับทุนไปเรียนต่อปริญญาเอกที่ประเทศอังกฤษ ผมเลยตัดสินใจลาออกจากการเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย แล้วเราก็หอบลูกน้อยวัย 6 เดือนออกเดินทางสู่เมืองเชฟฟิลด์ด้วยกันวันหนึ่งผมไปทำงานถูพื้นที่พิพิธภัณฑ์ แล้วเหลือบเห็นข้อความที่ Barista (นักชงกาแฟฝีมือดี) ในร้านกาแฟเขียนไว้ทำนองว่า วันนี้ฉันจะทำฟองนมที่ดีที่เจ๋งที่สุดให้ได้ มันทำให้เรารู้สึกถึง Passion (ใจรัก) ในการทำงานของคนเหล่านี้ ซึ่งบันดาลใจให้เรารู้สึกว่า เขาทำงานในตำแหน่งนี้แต่เขามี passion ขนาดนี้ มันคือที่สุดของเขา เรารู้สึกว่าเขาเคารพตัวเอง งานของเขาจะต้องทำให้คนมีความสุข อ่านต่อ...

สัมผัสความดีงามผ่านศิลปะด้านใน

เวลาที่เรามองท้องฟ้ายามโพล้เพล้ จากสีฟ้าเข้มอมส้ม เปลี่ยนเป็นสีม่วงชมพูอ่อน แล้วค่อยๆ กลายเป็นสีน้ำเงินครามเข้มยามค่ำคืน ตกดึกเราก็ผล็อยหลับลง เมื่อตื่นขึ้น หากเห็นท้องฟ้ายังคงสีเข้ม เราจะหลับต่อ แต่หากเห็นแสงมาเจนตาแรก (ชมพู-ม่วง) ของวันใหม่ ร่างกายเราจะค่อยๆ ตอบสนองโดยตื่นขึ้นทีละน้อยๆ อ่านต่อ...

จิตปล่อยวางด้วยศิลปะแห่งการย้อมคราม

ช่วงนี้หลายๆ คนคงสังเกตเห็นกิจการ SME เกิดใหม่ผุดกันขึ้นมาเป็นดอกเห็ด มีทั้งขายเครื่องสำอางค์นำเข้า เสื้อผ้าสำเร็จรูป หรือแม้กระทั่งแคปหมูออนไลน์ เสื้อผ้าย้อมสีธรรมชาติก็เป็นอีกประเภทหนึ่งที่ได้รับความสนใจไม่น้อย วันนี้เรามีโอกาสได้มาสัมภาษณ์ SME รายใหม่อีกรายที่เลือกทำเสื้อผ้าและผลิตภัณฑ์ย้อมครามธรรมชาติยี่ห้อ little pine ซึ่งมีคุณแปะ ปรินดา ตันติประสุต เป็นเจ้าของ มาดูกันว่าครามมีเสน่ห์อย่างไร แล้วให้ความสุขได้อย่างไร อ่านต่อ...

คลายปม คลายจิต ด้วยศิลปะสร้างสรรค์

เรื่องมันเริ่มจากเด็กหญิงคนหนึ่งตกหลุมรักความคิดสร้างสรรค์ แต่ห้องเรียนในวัยเด็กกลับหนืดเฉื่อย น่าเบื่อ และมีแต่เรื่องท่องจำ เมื่อเธอเติบโตขึ้น เรียนจบด้านศิลปศาสตร์การละคร ได้ทำงานเป็นก๊อปปี้ไรเตอร์ (คนเขียนคำโฆษณา) ในบริษัทแห่งหนึ่ง เธอก็ลาออกเพราะอยากรู้ว่าหากได้ใช้พลังสร้างสรรค์ที่มีอยู่ในตัวเองทำงานกับผู้คนโดยตรงจะเป็นอย่างไร เลยหันไปสมัครเป็นครูโรงเรียนทางเลือกต่างๆ ที่เปิดช่องทางให้เธอออกแบบห้องเรียนด้วยตัวเอง อ่านต่อ...

เขียนเพลง บรรเลงชีวิต

เสียชาติเกิด

หากได้ยินคนพูดใส่หน้าเช่นนี้ ไม่พ้นต้องผงะหนี หากยิ่งคนนั้นเป็นครูหรือคนที่เคารพแล้วคงหน้าซีดเป็นไก่ต้ม แต่ชายตรงหน้าบอกกับเราว่าเขาแค่ผงกหัวรับ “ครับๆ” แต่ในใจยังกึ่งรับกึ่งดื้อ จนมีคนมาพูดเช่นนี้บ่อยๆ ต่างกรรมต่างวาระเข้า เขาก็จำด้วยเหตุผล จึงรับว่าเขากำลังใช้ชีวิตอย่างเสียชาติเกิดจริงๆ ทั้งที่หากดูคุณสมบัติทั่วไปก็ดูพรั่งพร้อมไปทุกอย่าง อ่านต่อ...

POD ART งานศิลปะที่หลุดจาก ‘คิด’

เรารู้จักธนชัย อุชชิน หรือป๊อด โมเดิร์นด๊อกในฐานะนักร้องผู้นำกระแสทางดนตรีมานานกว่า 20 ปี วันนี้เขาได้นำเสนออีกหนึ่งช่องทางในการถ่ายทอดความรู้สึกผ่านงานศิลปะ ในงานแสดงภาพวาด POD ART

มันเป็นการเปลี่ยนสื่อ ปกติทำงานเพลงก็จะปล่อยผ่านงานดนตรี แต่นี่เรามีอีกช่องทางหนึ่ง มันเป็นช่องทางที่เป็น Visual เป็นเรื่องของภาพ เราเป็นคนที่สนใจทั้งสองส่วน ก็เลยทำทั้งด้านดนตรีและศิลปะ แต่ศิลปะนี่ส่วนใหญ่เป็นงานที่ทำแล้วค่อนข้างอยู่กับตัวเอง ได้เผยแพร่บ้างตาม Social Media เช่น ig และ facebook พอถึงจุดหนึ่งที่เรารวบรวมงานที่ทำไว้ตลอด 3 ปี มันก็พอดีกับการที่จะจัดแสดงได้

ศิลปะที่ไม่เอาเรื่อง

เราแต่งเพลงไม่ได้ทุกวัน แต่รู้สึกว่าเราไม่อยากปล่อยความรู้สึกในแต่ละวันไปเปล่าๆ คือเพลงมันต้องพูดเรื่อง ใคร ทำอะไร ที่ไหน อย่างไร พอถึงจุดหนึ่งเราก็แต่งมา 6 ชุดแล้ว หัวข้อต่างๆ มันก็ค่อนข้างจะครอบคลุม ‘คิดถึง’ ก็เคยเขียนไปแล้ว ‘ขอบคุณ’ ก็เคยเขียนไปแล้ว ‘ปวดร้าว’ ก็เคยเขียนไปแล้ว ‘ชื่นใจ’ ก็เคยเขียนไปแล้ว แล้วรู้สึกว่าบางทีเราอยากจะหลุดออกจากเรื่องราว อยากจะไม่เอาเรื่อง เลยคิดว่าการที่เรามาระบายสีมันเป็นการถ่ายทอดอารมณ์ตรงๆ ลงไปกับเส้น กับสี กับทัศนธาตุ บางคนจะแปลกใจกับคำว่าไม่เอาเรื่อง บางทีคนดูภาพมักจะถามหาเรื่อง หรือแม้เราไม่เอาเรื่อง คนก็หาเรื่องจนเจอ นี่ช้างใช่ไหม นี่วัว นี่ควาย นี่เป็ด นี่ปลา แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นไม่ได้บอกว่าผิดหรือถูกนะ คือศิลปะชิ้นหนึ่งมันเปิดโอกาสให้เป็นได้ 360 องศาเลย แต่ทีนี้โดยส่วนตัวของผู้ทำ อาจจะไม่ได้คิดถึงช้าง ม้า วัว ควายเลย แต่เรามีความสุขนะ ที่งานเรามันพาจินตนาการหรือความคิดของผู้ดูไปที่นั่น แต่โดยส่วนตัวเรา เราอยากหลุดจาก ‘คิด’ เราเลยทำงานศิลปะ คิดมันเป็นธรรมชาติของมนุษย์ ทีนี้เราก็อยากจะหลุดจากคิด ในการหลุดจากคิด มันก็ยังมีคิดอยู่ อย่างน้อยก็มีคิดว่าสีอะไรต่อดี แต่มันก็มีบางเวลาที่ไม่ได้คิดด้วยในขณะเดียวกัน เช่น เวลาที่เราไม่ได้สนใจแล้วมือเราลากไป มันรู้สึก มันไม่ใช่สมองแล้ว มันเป็นใจ ใจมันบอก เราก็พยายามที่จะอยู่กับช่วงเวลานั้น แล้วงานที่มันหลุดจากคิด รู้สึกว่ามันจะไหลลื่นนะ หมายถึงนี่คือประสบการณ์ของผู้ทำนะ งานชิ้นไหนที่มันไหลลื่น มันไม่กลัว มันไม่กังวล มันไม่คิดมาก มีความสุข งานมันสะท้อนความสุขนั้นออกมา
 

การเจริญสติมีส่วนอย่างไรในการทำงานสร้างสรรค์

สตินี่ถ้าตามภาษาที่เรียนมา หนังสือที่อาจารย์เขียนอยู่เล่มหนึ่ง สติคือธรรมเอก แล้วก็เชื่ออย่างนั้นจริงๆ คือเป็นเหมือนหัวใจ หัวใจของทุกอย่าง เราคิดถึงขั้นที่ว่า ศักยภาพของมนุษย์วัดกันที่คุณภาพสติเลย เพราะมันเป็นเหมือนการรู้ สติคือการรู้ รู้ขณะที่มันเกิดขึ้น มันเป็นการเท่าทัน ซึ่งให้ประโยชน์ต่อการดำเนินชีวิตมากที่สุดเลย จนถึงลมหายใจสุดท้าย เคยสังเกตอยู่ครั้งหนึ่งตอนระบายสี แล้วเปิดเพลงใน You Tube ให้มันเล่นไปเอง เราลืมที่จะเป็นผู้เลือก แล้วทำไมเรารู้สึกเราถูกดัน คล้ายๆ มันมีความอึดอัดบางอย่าง แล้วนึกขึ้นได้ โอ้เพลงมัน ตึ้ง ตึ้ง ไปแล้ว แสดงว่าคลื่นหรือสิ่งรอบต้วมันมีผลกระทบกับเรา เราอาจจะไม่มีสติตอนนั้น อะไรที่มันครอบเราอยู่เราก็ปล่อยออกไปทันที เลยกลับมาที่ตัวเอง แล้วก็เลือก แล้วก็เปลี่ยนเพลงไม่ต่างกับชีวิตประจำวัน บางทีคนนั้นนินทาเรา คนนี้ด่าเรา หรือเราไปอยู่ในพื้นที่ที่รถติดแล้วมันก็กระทบเราไปหมด เวลาเราจมเข้าไปในสถานการณ์บางอย่าง ถ้าเรารู้ตัว เราจะหลุดออกมาจากมันได้ง่าย แต่ถ้าเราไม่มีสติดูแลตัวเอง เราอาจจะเป็นคนจมๆ กดๆ อยู่ตลอดเวลา เราก็ไม่สามารถที่จะทำอะไรที่มันสร้างสรรค์ได้ดีนัก การมีสติทำให้เราประคองชีวิตได้แบบสมดุลของเรา มันทำให้จิตเราว่าง แล้วจะมีพื้นที่ว่างพอที่จะไปทำอะไรที่มันสร้างสรรค์ พร้อมจะไปทำอะไรใหม่ๆ ที่ดีๆ

สุขในปัจจุบัน…ประสบการณ์ภาวนากับหมู่บ้านพลัม

เวลา 20.32 น. ของวันที่ 5 มีนาคม 2556 ผมโพสต์ข้อความลงบน Facebook ส่วนตัวว่า “เซนนี่มันเป็นอย่างไรนะ” ก่อนหน้านั้นผมสวดมนต์ทำวัตรเย็นที่บ้าน แล้วสักพักผมก็ได้ยินเสียงคล้ายหยดน้ำดังเข้ามาในหัวของผมโดยไม่ทราบแหล่งที่มา ผมคิดถึงคำว่า ‘เซน’ จึงโพสต์ข้อความเช่นนั้นลงไปใน Facebook ส่วนตัว จากนั้นไม่กี่นาทีก็มีพี่ท่านหนึ่ง ตอบข้อความของผมว่า อ่านต่อ...

อัศจรรย์แห่งการมีชีวิต

เมื่อประมาณ 40 ปีที่แล้ว เด็กหนุ่มที่จบด้านปฐพีวิทยา คณะเกษตรศาสตร์ลงมาทำงานที่เหมืองแร่ภาคใต้เพื่อสำรวจแร่ต่างๆ วันหนึ่งขณะเขาเอาเสื้อผ้าไปซักในบ่อน้ำที่ใสสะอาด มองไปไกลลิบๆ ภูเขาซ้อนทับกันสวยงามและสงบ อยู่ๆ ก็มีเสียงเปรี้ยงดังเข้ามาในหัวว่า ‘ทำไมไม่ไปบวช’ อ่านต่อ...

หัวใจเปิดกว้างด้วยทัศนะแห่งมหายาน

โลกนี้มักแยกเป็นสองขั้วอยู่เสมอ ชาย-หญิง ขาวดำ-สีสันแสบตา ธรรมะธรรมโม-ขี้เมาหยำเป ผู้รู้-คนโง่ เถรวาท-มหายาน ฯลฯ อาจเพราะสีสันหลากหลายนี่ก็ได้ที่ประกอบร่างให้มนุษย์คนหนึ่งสนใจเรื่องศาสนาหลายๆ ด้าน โดยไม่นิยามว่าตนเองเป็นใคร อ่านต่อ...

ศรัทธาแห่งปัญญา มุ่งสลายอัตตา ภาวนาเพื่อสรรพชีวิต

‘พุทธทิเบต’ คำคำนี้อาจทำให้เรานึกถึงภาพทังกาสีสันสดใสซึ่งวาดพระพุทธเจ้าปางต่างๆ ธงริ้วยาวสุดลูกหูลูกตา และตัวอักษรทิเบตที่ไม่คุ้นตา แต่เบื้องหลังสิ่งเหล่านี้มีชีวิตและจิตวิญญาณของพุทธศาสนาซ่อนอยู่ ซึ่ง รศ.ดร.กฤษดาวรรณ เมธาวิกุล นักวิชาการด้านภาษาทิเบตได้ซึมซับรับรู้ เมื่อได้ฝึกปฏิบัติลงลึกก็เปลี่ยนแปลงตนเองจนเกิดศรัทธา และอยากนำหัวใจของพุทธทิเบตนี้เข้ามาสู่ประเทศไทย อ่านต่อ...

รู้ใจ รู้กาย สิ่งเรียบง่ายสู่ความสุขที่แท้จริง

‘ดูจิต ดูใจ’ ถ้าคุณเป็นคนหนึ่งที่ ได้ยิน ได้ฟัง ได้อ่าน คำนี้หลายครั้ง แต่ก็ยังสงสัยซ้ำๆ ว่ามันคืออะไร ดูอย่างไร และเพื่ออะไร คำอธิบายของผู้ชายคนนี้อาจจะช่วยคลี่คลายคำถามเหล่านั้นได้ แม้ว่าเขาไม่ใช่อาจารย์ธรรมะ ไม่ใช่ภิกษุสงฆ์ แต่ประสบการณ์การภาวนาในฐานะฆราวาสตั้งแต่วัยหนุ่ม การลองผิดลองถูก ล้มๆ ลุกๆ จนได้เจอหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ช่วยชี้นำ ก็ค่อยๆ เกิดความเข้าใจในการภาวนา นำไปสู่ความเข้าใจในชีวิต อ่านต่อ...

ใจไม่เครียด จิตก็ไม่เหนื่อย ด้วยวิปัสสนา

หากให้คิดถึงการไปปฏิบัติวิปัสสนา เรามักคิดถึงกลุ่มคนที่แต่งชุดขาวตั้งแต่หัวจรดเท้ากำลังเยื้องย่างช้าๆ เพื่อสงบจิตสงบใจ การสวดมนต์เช้า-เย็นด้วยภาษาบาลีสันสกฤติ ฯลฯ แต่การปฏิบัติวิปัสสนาของศูนย์ท่านโกเอ็นก้านั้นต่างออกไป ที่นี่ไม่มีรูปเคารพ ไม่จำกัดศาสนาผู้เข้าร่วม ไม่มีข้อกำหนดเรื่องสีเสื้อผ้า ไม่บังคับท่านั่ง จะเดินช้าหรือเร็วก็ไม่สำคัญ แต่มีกฎระเบียบอื่นๆ เช่น การปิดวาจาฯ ที่พึงปฏิบัติร่วมกันเพื่อเข้าถึงแก่นของการปฏิบัติวิปัสสนา ด้วยองค์ประกอบเหล่านี้จึงทำให้บุคคลที่อยู่เบื้องหน้า เหมียว วรัตดา ภัทโรดม นักการตลาดด้าน CRM (Customer Relationship Management) วัย 52 ปี เข้าคอร์สวิปัสสนากรรมฐานของท่านอาจารย์โกเอ็นก้าเมื่อ 17 ปีก่อน อ่านต่อ...

แปรความทุกข์เป็นความหวังด้วย Transformation Game

Transformation Game คิดค้นโดย จอย เดรก และ เคธี่ ไทเลอร์ (Joy Drake and Kathy Tyler) เมื่อ 40 กว่าปีมาแล้ว และเกิดเป็น Transformation Game Workshop ครั้งแรกที่ชุมชนฟินด์ฮอร์นเมื่อราวปี ค.ศ.1978 ชุมชนฟินด์ฮอร์นนับได้ว่าเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางจิตวิญญาณในสกอตแลนด์ (www.findhorn.org) โดยต้องการที่จะนำประสบการณ์การเรียนรู้ของชุมชนฟินด์ฮอร์นออกมาแบ่งปันกับคนทั่วโลก โดยใช้กระบวนการเกมในการเข้าถึงการตื่นรู้ แรงบันดาลใจหนึ่งของการสร้างเครื่องมือนี้ขึ้นมาในรูปแบบเกม อ่านต่อ...

สุขยิ่งกว่าได้รางวัลคานส์

บททดสอบจากเบื้องบนของนักครีเอทีฟหนุ่มมือรางวัลผู้มีความคิดสร้างสรรค์และมองโลกสวยอยู่เสมอ เมื่อวันหนึ่งแว่นสีชมพูของเขากลับกระเด็นหล่นลงกับพื้น และค้นพบว่าตัวเองเป็นโรคซึมเศร้าเขาจะตอบสนองกับบททดสอบนี้อย่างไร อ่านต่อ...